پایان نامه ارشد درباره محل وقوع جرم، زنان و دختران، ارتکاب جرم

دانلود پایان نامه

محل وقوع جرم و پس از آن محل دستگیری متهم می باشد. بنابراین متهم به قاچاق انسان در دادگاه محل وقوع جرم محاکمه می شود و اگر محل وقوع جرم مشخص نباشد،دادگاهی که متهم در حوزه قضایی آن دستگیر شده صالح به رسیدگی خواهد بود.
قانونگذار به جهت اهمیت برخی از جرایم و دلیل اثرات زیانباری که برای جامعه ممکن است در بر داشته باشد،صرف تشکیل یک دسته یا گروه را جرم ندانسته و قابل تعقیب می داند،هر چند که در راستای اهداف گروه،عملی ارتکاب نیافته باشد.باید اظهار داشت که اینگونه تشکیلات سازمان یافته برای ارتکاب جرایم معمولاً به گونه ای عمل می نماید که در ظاهر امر،به نظر می رسد که تمام تشکیلات آنها قانونی بوده و اقدامات آنها کاملاً مطابق با قانون و مجاز می باشد و به همین دلیل است که قربانیان این جرایم معمولاً به دلیل تشکیلات ظاهراً قانونی که در بدو امر مشاهده می نمایند با رضایت کامل به همکاری با قاچاقچیان می پردازند و بدین ترتیب درگیر گروه های قاچاق انسان می شوند.

فصل اول:مصادیق و کشورها و گروه های درگیر قاچاق انسان
۱-مصادیق قاچاق انسان
قاچاق انسان به دو صورت مختلف انجام می شود.گاهی قاچاق انسان صرفاً با دریافت مبلغی از متقاضی به شکل انتقال مخفی متقاضی به کشور مورد نظر صورت می گیرد.اما گاه قاچاق انسان از این صورت ساده خود خارج می شود .در واقع در نوع اخیر قاچاق،سازمان های بزهکاری با دریافت مبلغی از فرد متقاضی و یا فریفتن وی با وعده کار در کشور مورد نظر موجبات انتقال پنهان و غیر قانونی فرد به کشور مزبور را فراهم می سازند.اما پس از انتقال وی با استفاده از تحمیل شرایطی همانند بردگی یا وادار ساختن فرد به فحشاء و ….. از وی بهره برداری می کنند و به نوعی فرد را به استثمار می کشند.۱۹۲قاچاق زنان و کودکان تهدیدی جهانی است که ارتباط آن با جرم سازمان یافته پیوسته رو به فزونی است.همانطور که در مباحث قبل ذکر شد قاچاق انسان در سالهای اخیر به واسطه سود سرشار و خطر نسبتاً کم آن به سرعت افزایش یافته است.بسیاری از کشورها هنوز مقررات ویژه ای برای مقابله با قاچاق انسان ندارند،تنها پاره ای از کشورها به وضع مقرراتی درباره قاچاق زنان مبادرت ورزیده اند.به علاوه قوانین موجود اغلب اجرا نشده باقی می ماند و فقدان دلایل کافی به قاچاقچیان اجازه می دهد که با خیال راحت از چنگال قانون بگریزند.اگر به تعاریفی که در خصوص قاچاق انسان ارائه شده مراجعه کنیم در این تعاریف و موارد مشابه آن مانند قانونی که در سال ۲۰۰۰ در پارلمان ایالات متحده آمریکا علیه قاچاق اشخاص به تصویب رسید،موارد زیر از مصادیق قاچاق انسان است:
-ورود به بازار تجارت جنسی مانند عکس های مستهجن و فحشاء و سایر خدمات جنسی
-کار در کارخانه ها و رستورانها و همچنین کارهایی مثل پرستاری بچه،کار مخفی،کار اجباری،ازدواج ساختگی
-برداشتن اعضای بدن و به طور کلی استثمار دیگری که در تعاریف از آن تحت عنوان بهره کشی یاد می شود.۱۹۳
برخی در جهت انسجام،بحث مصادیق قاچاق انسان را به سه دسته تفکیک کرده اند:
۱-بخشی که برای سوء استفاده جنسی صورت می گیرد.
۲-ربودن انسان برای استفاده از اعضای بدن که هم در مورد کودکان و هم در مورد بزرگسالان صورت می گیرد.
۳-جذب افراد برای استفاده از نیروی کاری آنها در کارهای بسیار سخت و غیر قابل تحمل.۱۹۴
فروش اعضای بدن یکی از مصادیق قاچاق انسان تلقی می شود.گزارشهای تأیید نشده ای حاکی از ربودن کودکان جهت فروش اعضای بدن آنها است.۱۹۵در یکی از تحقیقات انجام شده اعلام شده :”یکی از شرکتهای فعال در تجارت اعضاء تا آن تاریخ ۷۰۰ عضو اصلی بدن مانند قلب،کلیه و شش و بیش از هزار و چهارصد کبد،دو هزار چشم و بیش از سه هزار جفت بیضه را از اجساد جدا کرده است”.بنا به گواهی یکی از کارآگاهان پزشکی قانونی مسکو این گونه اعمال تحت نفوذ و کنترل گروه های سازمان یافته تبهکار انجام شده و تجارت اعضاء یکی از سودمندترین تجارت ها در روسیه است.۱۹۶
علاوه بر مواردی که بیان شد می توان با کمی اغماض ازدواج اجباری و بدون رضایت زن را نیز جزء مصادیق قاچاق انسان دانست.در تعریف مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۴ ازدواج ساختگی یکی از مصادیق قاچاق اشخاص تلقی شده و در سایر تعاریف نیز می توان ازدواج اجباری را از موارد بهره کشی و استثمار دیگری تلقی کرد.بنابراین قراردادن زن یا دختری در یک وضعیت بهره کشانه (از طریق ازدواج اجباری)می تواند به عنوان یکی از مصادیق قاچاق انسان مطرح باشد در غیر اینصورت ازدواج های اجباری و صوری راه فرار مناسبی برای قاچاقچیان خواهد بود.۱۹۷
یکی دیگر از مصادیق کار اجباری است.افرادی که از کشوری به کشور دیگر قاچاق می شوند در کارهایی مانند کار در رستورانها،قمارخانه ها و خانه ها در قبال مزد بسیار اندک و در اغلب موارد به صورت مجانی به کار گمارده می شوند.می توان گفت قاچاق انسان در حال حاضر شامل مبادله و مهاجرت افراد برای کارهای سخت،کار خانگی و یا کشاورزی است.۱۹۸
مسلم است بیشترین موارد قاچاق زنان و دختران به منظور بهره برداری جنسی صورت می گیرد.فروش زنان و دختران از سودآورترین معاملات قاچاقچیان است.۱۹۹برطبق بعضی از آمارها حدوداً ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر از این گونه زنان برای تأمین معاش خود و فرزندانشان ناچار به روسپیگری می شوند و اگر ادعا کنیم که مهم ترین هدف قاچاقچیان و به عبارت دیگر مهم ترین مصادیق قاچاق انسان را تجارت سکس در بر می گیرد اغرا
ق آمیز نخواهد بود.در همین رابطه می توان به استفاده از نیروی کار کودکان نیز اشاره نمود که نمونه دیگری از استثمار افراد می باشد.بر اساس برخی آمارها”تنها در کشور هند ۱۵ درصد از صد هزار کودک در صنعت فرش بافی ایالات اوتاواپرادش و ۷۰ تا ۸۰ درصد از ۵۰ هزار کودک هندی در صنایع شیشه سازی این کشور مشغول به کار می باشند”.۲۰۰در مجموع همه این الفاظ در بر گیرنده اعمال مرتبط با قاچاق انسان است.

۲-کشورها و گروه های درگیر قاچاق انسان
کشورهای درگیر در امر قاچاق انسان می توانند مبدأ،مقصد یا محل ترانزیت قاچاق باشند.از کشورهای آسیای مرکزی،۲۰۱ کشورهای واقع در شرق اروپا،آمریکای جنوبی،افغانستان و نیجریه به عنوان کشورهای مبدأ یاد می شود.کشورهای آمریکای شمالی،حاشیه خلیج فارس،اروپای غربی و ژاپن مهم ترین مراکز پذیرش قاچاق هستند۲۰۲ و ترکیه،آلبانی،قبرس و الجزایر نیز مهم ترین مراکز ترانزیت افراد قاچاق شده هستند.۲۰۳
کشور جمهوری اسلامی ایران با مرزهای طولانی و وسیع با ۷ کشور همسایه است.با توجه به این امر که جمهوری اسلامی ایران به عنوان مبدأ،مسیر و مقصد برای بسیاری از گروه های مهاجر و پناهنده به شمار می رود.از سوی دیگر قاچاق انسان به عنوان یک پدیده جهانی رو به رشد،هر روزه بیشتر از قبل در منطقه خود نمایی می کند.چندی قبل مقامات پلیس فدرال آلمان اعلام کردند در عملیاتی موفق شده اند رئیس یک باند بین المللی قاچاق انسان را که در کشورهای مختلف از جمله ایران،عراق و یونان فعالیت می کرده است،بازداشت کنند.به عنوان مثال می توان به کشور ونزوئلا اشاره کرد که بیشترین تعداد و سرگروهان قاچاق دختران ،زنان می باشند.در این میان باید اشاره کرد،قاچاق انسان،ایران را هم به عنوان مبدأ و هم مقصد و هم محل ترانزیت مورد هدف قرار داده اند.طبق پژوهشهای صورت گرفته،هر ساله تعدادی از زنان و کودکان از ایران به کشورهای حاشیه خلیج فارس و پاکستان قاچاق می شوند و در آنجا مورد بهره کشی به ویژه بهره کشی جنسی قرار می گیرند.۲۰۴
همچنین ایران کشور محل ترانزیت است و قاچاقچیان برای عبور طعمه های خود به کشورهای حاشیه خلیج فارس و اروپا از مسیر ایران می گذرند.۲۰۵ افراد درگیر در امر قاچاق انسان که در قالب گروه های سازمان یافته فعالیت می کنند،معمولا در این چهار گروه قرار می گیرند:
۱-پمپ یا قواد ۲-قاچاق کننده ۳-توزیع کننده ۴-معرفی کننده
نکته ضروری این است که افراد درگیر و قاچاقچیان و سرکرده ها غالباً مردان هستند،ولی در بسیاری از اوقات از زنان به عنوان ابزار در امر قاچاق زنان استفاده می شود.

فصل دوم: اقدامات پیشگیرانه در مورد قاچاق انسان
پیشگیری در لغت به معنای جلوی وقوع چیزی را گرفتن،پیش دستی کردن و پیشی گرفتن و همچنین به معنای آگاه کردن،خبر چیزی را دادن و هشدار دادن است.۲۰۶ پیشگیری ،اقداماتی است که پیش از ارتکاب جرم صورت می گیرد.امروزه بیشتر اقدامات پیشگیرانه در کشورهایی که بالقوه منبع قاچاق هستند،روی کاهش آسیب پذیری افراد تمرکز یافته اند .در این میان،بسیاری از عوامل به وجود آورنده یا تشدید کننده قاچاق،مختص این پدیده و یا ویژه همان کشوری است که قاچاق در آن اتفاق می افتد.به عبارت دیگر اقدام های پیشگیرانه ای که به منظور جلوگیری از ارتکاب جرم اتخاذ می شود،بهترین گزینه برای صیانت از جامعه در قبال پدیده مجرمانه به حساب می آید.۲۰۷در پیشگیری از قاچاق انسان تلاش های زیادی برای پذیرش نظریه ی جنایت محوری قاچاق صورت گرفته است.اما به جنبه های اقتصادی و تجاری قاچاق توجه چندانی نشده است.مسأله شغل و فشار اقتصادی وارد شده بر مردم و جذابیت های کاذب،عوامل مهمی در قاچاق افراد هستند اما فاکتورهای دیگری نیز فرآیند قاچاق را تکمیل می کنند و این همان رکنی است که تعریف قاچاق انسان را کامل می کند.قاچاق انسان یک جرم غیر انسانی،تحقیر آمیز و یکی از اشکال جنایات سازمان یافته فراملی است که در اکثر نقاط دنیا رشد یافته و در تقابل کامل با نقض حقوق انسانی قربانیان آن است.در واقع قاچاق انسان مغایر حق آزادی و امنیت افراد،حق آزادی از شکنجه،حق آموزش و اشتغال،حق بهداشت و هر چیز دیگر که لزوم یک زندگی با کرامت است،می باشد.به طور کلی قاچاق انسان شامل این موارد می شود:
مبادله و نقل و انتقال افراد جهت کار در کارگاهها،کار اجباری یا کشاورزی،ازدواج فریب آمیز به صورت پستی و سفارشی و نیز خرید و فروش زنان جوان برای روسپی خانه ها و کلوپ های رقص.
دولتها در عرصه بین المللی باید جهت سرکوب قاچاق انسان با یکدیگر همکاری نمایند و نهادهای مربوطه ی دولتها را باید به یکدیگر نزدیک نمود.دولت ها نباید با قربانیان قاچاق،همانند مهاجران غیر قانونی برخورد کنند چرا که این امر موجب می شود که زندانها هر چه بیشتر شلوغ شوند،مانند زندان های اروپا که تعداد قربانیان همواره بیشتر از تعداد تبهکاران واقعی آنهاست.صرف جرم انگاری در خصوص قاچاق انسان مثمر ثمر نخواهد بود بلکه باید از قوانین موجود در این زمینه حمایت سیاسی به عمل آورد.
کنترل کردن مدارک سفر و مدارک هویت اشخاص با فریب کنترل بالا و اتخاذ تدابیر مرزی،کنترل و تقویت مرزهای کشورها برای پیشگیری و کشف قاچاق اشخاص مؤثر هستند.بی توجهی نسبت به جنبه های قاچاق انسانی،سبب غافل شدن از علل مهم ضعف و آسیب پذیری افراد و کاهش مسئولیت دولت در حفظ امنیت قربانیان می شود.با وجود ابهامات و محدودیتها در کشف علل جنا
یات فراملی،اغلب اشخاص قاچاق شده،می ترسند به وطن یا خانه ی خود برگشته و یا در کشور محل اقامت خود طرح شکایت کنند.اقدامات پیشگیرانه موقت از قبیل جلوگیری از نیروی کار غیر قانونی،ممنوعیت کار کردن بچه ها،پیشگیری از جنایات سازمان یافته،کنترل رایانه ای مرزها،تنظیم لیستی از افرادی که به طور غیر قانونی مهاجرت می کنند و ثبت آنها هشدارهای عمومی از طریق رسانه ها،فراهم کردن مسکن و خدمات اجتماعی و همکاری های پزشکی و قانونی،افزایش سطح آگاهی مردم از ریسک مهاجرت،کافی نیست و اتخاذ یک روش پیشگیرانه ی جامع،کامل و طولانی مدت که قابل فهم و تمام شمول باشد،ضروری است.دولتهای متعاهد ملزم می گردند که اقداماتی را در سطح ملی و منطقه ای-بین المللی در جهت مبارزه با قاچاق اشخاص به کار گیرند.مبادله اطلاعات بین دولتهای متعاهد خصوصاً دولت مبدأ و دولت مقصد در زمینه های مختلف می تواند بعضاً به پیشگیری کمک کند.دولتهای متعاهد ملزم شده اند که با اتخاذ اقدامات تحقیقاتی و اطلاعاتی و با استفاده از رسانه های جمعی و ابتکارات اجتماعی و اقتصادی از قاچاق اشخاص پیشگیری کنند

Author: mitra6--javid

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *